Το Γάλα

Ο Γιουσούφ βρίσκεται μπροστά σε ένα μεταίχμιο, ένα εκκρεμές ανάμεσα στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή. Καταπιάνεται με την ποίηση και τα πρώτα του πονήματα δημοσιεύονται σε λογοτεχνικό περιοδικό. Ζει μαζί με την χήρα μητέρα του σε μια κωμόπολη της τουρκικής ενδοχώρας και την βοηθά να πουλήσει γαλακτοκομικά προϊόντα, με τα οικονομικά τους μέσα να φθίνουν συνεχώς. Η ερωτική σχέση που θα συνάψει η μητέρα του Γιουσούφ με τον σταθμάρχη της πόλης, σε συνάρτηση με την ανάκτηση της χαμένης θηλυκότητας και σεξουαλικότητας της, θα διαταράξει τον Γιουσούφ. Η διάρρηξη της σχέσης του με την μητέρα του καθώς και η ασθένεια του που δεν του επιτρέπει να φέρει εις πέρας την στρατιωτική του θητεία, θα τον αναγκάσουν να λάβει σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον του.

Μπροστά στον θεατή ξεδιπλώνεται μια Τουρκία η οποία αλλάζει, σε ένα μεταίχμιο ανάλογο με εκείνο του νεαρού ποιητή ο οποίος πασχίζει να ενηλικιωθεί. Οι φάμπρικες και οι σκελετοί από μπετόν αντιπαραβάλλονται με τα περιβόλια και τα χωράφια, ένα αγροτικό περιβάλλον το οποίο προσπαθεί να παραμείνει ανόθευτο μέσα στην δίνη της  βιομηχανικής ανάπτυξης και αυτοματοποίησης. Ο σκηνοθέτης σκιαγραφεί μια χώρα η οποία βιώνει την ακατάπαυστη βιομηχανοποίηση και τον εξαστισμό, πολύ περισσότερο μια κοινωνία η οποία πορεύεται μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, αμφιταλαντεύεται μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Ο έφηβος ποιητής παραμένει δέσμιος μιας σχέσης, η σχέση μεταξύ μάνας και γιου, η οποία διακόπτεται απότομα, ένας βίαιος απογαλακτισμός ο οποίος τον συνταράσσει. Tο στοιχείο του γάλακτός παίζει καθοριστικό ρόλο, είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των δύο ηρώων, είναι το μητρικό γάλα που δίνει ζωή.

Ο Σεμί Καπλάνογλου καταφέρνει να αποδώσει με εξαιρετική απλότητα και λιτότητα σύγχρονες προβληματικές, κάτω από ένα πρίσμα καθαρά ρεαλιστικό. Το βλέμμα του παραμένει σταθερό, χωρίς λυρικές εξάρσεις και κινηματογραφικές μεγαλοστομίες. Το αφήγημα ιδιαίτερα λιτό σε ότι αφορά τη δράση διαμορφώνει μια ορισμένη ποιητική ατμόσφαιρα μέσα από το φάσμα της φύσης το οποίο αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα του.

Τα πλάνα διαπνέονται από μια μουσικότητα η οποία δεν αρέσκεται στη χρήση εξωτερικών στοιχείων. Ο σκηνοθέτης επιλέγει ήχους της καθημερινής συναναστροφής, τα ελάχιστα διαλογικά μέρη, και της φύσης χωρίς την βοήθεια μουσικών μοτίβων.

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Γιουσούφ αντλεί εικόνες από την πρώιμη ενήλικη- εφηβική ζωή του ήρωα σε μια φθίνουσα πορεία με στόχο την παιδική ηλικία, μια κινηματογραφική αναδρομή ως τα χρόνια της παιδικής αθωότητας, ένα ταξίδι το οποίο στοχεύει στην παιδική ηλικία, την καθοριστικότερη στιγμή διαμόρφωσης ανθρωπίνων τύπων.

Κάθε κινηματογραφική ταινία παρουσιάζει συνοχή, μπορεί να ιδωθεί αυτόνομα χωρίς την συνδρομή των άλλων.

1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: